Απόσπασμα από το Κείμενο
«Ζωγραφίζω το Φόβο της Θάλασσας», 2006.
Αν και κατάγομαι από νησί, δεν νοιώθω νησιώτης. Έχω με τη θάλασσα μια σχέση φόβου και λατρείας. Η μητέρα μου έλεγε ότι τη φοβόμουν τη θάλασσα, γι' αυτό και πολύ δύσκολα ταξιδεύω με καράβι. Μια ζωή ζωγραφίζω το φόβο της θάλασσας. (.)Ονειρεύομαι σαν έρεβος τη θάλασσα. Μαύρη, ποτέ γαλήνια. Πρασινόμαυρη και απειλητική. (.)
Σαν ζωγράφο με ενδιαφέρει η παράδοση. Όπως η βυζαντινή τέχνη, ο Κόντογλου ή ο Καραγκιόζης. Μόνο ο Κόντογλου πλησιάζει τη δική μου θάλασσα. Λιγότερο ο Τέρνερ κι οι θαλασσογραφίες του. Δεν μου αρέσει ο Βολονάκης, τον σιχαίνομαι. Ο Ζερικό δεν μ' αρέσει. Ο Κόνστάμπλ μ' αρέσει, Τα βυζαντινά φόντα με θάλασσες μ' αρέσουν πάρα πολύ. Και τώρα τείνω ολοένα προς αυτή την αίσθηση.