Οι θαλασσογραφßες του ΤÝτση εßναι εμπνευσμÝνες απü την ¾δρα και τον Πüρο. Η σειρÜ τιτλοφορεßται «ΠαρακÜμπτοντας τα Τσελεβßνια», τα μικρÜ ακατοßκητα νησιÜ με την Üγρια θÜλασσα στο Üκρο της ΠελοποννÞσου ανÜμεσα στον Πüρο και την ¾δρα· üριο ανÜμεσα στον Þρεμο Σαρωνικü Κüλπο και τη βραχþδη ¾δρα, που ενþνει και συνÜμα διαχωρßζει τη ζωÞ στα δýο νησιÜ.
Οι πßνακες του ΤÝτση εßναι κυρßως θαλασσογραφßες, με εξαßρεση τη νεκρÞ φýση, μια φρουτιÝρα με λεμüνια, που αναφÝρεται στο ΛεμονοδÜσος στην ακτÞ της ΠελοποννÞσου, αλλÜ και στη γκαλερß Citronne.
Οι θαλασσογραφßες του ΤÝτση υποδεικνýουν μια προσωπικÞ ερμηνεßα για τη θÜλασσα, πÜντα παροýσα στη ζωÞ του, στο νου του, στο Ýργο του. ΓεννÞθηκε στην ¾δρα την οποßα επισκÝπτεται συχνÜ. Οι πßνακες εßναι προúüντα αναμνÞσεων, συναισθημÜτων και αßσθησης απü τον τüπο αυτü. Η θÜλασσα ανοßγεται μπροστÜ στα μÜτια του θεατÞ, üπως ο πλατýς ορßζοντας· παßρνει διÜφορα χρþματα, πρÜσινο, σκοýρο βαθý μπλε, ακüμη και μαýρο. Σε κÜθε πßνακα απεικονßζεται με διαφορετικü τρüπο: πüτε εßναι βαθειÜ χωρßς υπüνοια στεριÜς, ταραγμÝνη και βαθýχρωμη (σε βαθý πρÜσινο, πολý σκοýρο μπλε και ορισμÝνες φορÝς ακüμη και μαýρο), με κýματα που φτÜνουν þς τα σýννεφα και üπου συγχÝεται το νερü με τον ουρανü, üπως η Üγρια θÜλασσα Ýξω απü τα Τσελεβßνια τον χειμþνα. ¶λλοτε η θÜλασσα εßναι ανοιχτÞ πρÜσινη με υποκýανες ανταýγειες, κÜτω απü Ýνα μπλε Þ πορτοκαλÞ καλοκαιρινü ουρανü τον οποßο διαπερνοýν οι χρυσÝς ακτßνες του Þλιου. Η φιλüξενη ακτÞ βρßσκεται ανÜμεσα στη θÜλασσα και τον ουρανü και Ýχει Ýντονα χρþματα που δημιουργοýν αντιθÝσεις: βαθý κüκκινο-καφÝ, σε αντßθεση με σμαραγδÝνιο πρÜσινο Þ κßτρινο και þχρα σε αντßθεση με γκρßζα Þ μπλε-μωβ χρþματα.
Τα παχýρευστα χρþματα απλþνονται στον καμβÜ με το πινÝλο, με μαχαßρι, ακüμη και με τα δÜκτυλα. Το φως μεταφρÜζεται σε χρþμα. Οι μορφÝς πνßγονται σε μßα πλημμυρßδα χρþματος που εξαλεßφει τα üρια ανÜμεσα στην πραγματικüτητα και τη φαντασßα. Ο τρüπος με τον οποßο ο καλλιτÝχνης μεταχειρßζεται τις μορφÝς, τον χþρο και το φþς μετατρÝπει το αντικεßμενο σε Ýνα αρμονικü σýνολο απü επßπÝδα και χþρους. Οι πινελιÝς Ýχουν μßα ρυθμικÞ διÜταξη που δßνει στον καμβÜ τη λαμπερÞ του υφÞ. Ζωγραφßζει την καθαρÞ κßνηση της μÜζας του χρþματος, που προσδßδει στον πßνακα την αμεσüτητα του χρωματιστοý σχεδßου. Στους πßνακες του ΤÝτση, ο ουρανüς και η θÜλασσα Ýχουν σχεδüν αφηρημÝνη σχÝση: σχηματßζουν απü κοινοý τη δßνη μιας οργιαστικÞς φυσικÞς δýναμης.